Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/123 K.2019/11991

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin 15/01/2014 günü saat 17.00 sıralarında düğün evine cep telefonu ve parasını bırakarak 150 metre uzaklıktaki düğün alanına gittiği ve 02.00’de düğün evine tekrar geldiğinde cep telefonu ve parasını bulamadığı, TİB kayıtlarının incelenmesinde; telefon ile en son telefon müştekide iken 14/01/2014 tarihinde saat 18.03’te görüşme gerçekleştirildiği ve bu görüşmeden sonraki ilk sinyal bilgisinin 16/01/2014’te saat 12.43’te alındığı ve 14.17’de müştekiye ait numaranın ... isimli şahıstan mesaj aldığı ve saat 15.00’dan sonra ... ile karşılıklı mesajlaşmalar olduğu,

17/01/2014 tarihinde müştekinin numarasından ... isimli şahıs ile görüşme yapıldığı ve ... isimli şahsın bu numarayı askerden arkadaşı olan ... isimli soyadını bilmediği kişinin kullandığını söylediği, bu görüşmelerden sonra sanık ... isimli şahıs tarafından kullanılan cep telefonu hattının 17/01/2014 tarihinde saat 16.33’te ilk defa çalınan telefona takıldığı,

sanığın hattını kendisinin kullandığını, suç tarihinde de kendisinde olduğunu ve bahse konu düğüne katılmadığını beyan ettiği, temyiz dilekçesinde ise 2. el telefon bakarken hattını birden fazla telefona taktığını ve bu telefonların çalınmış olabileceğini tahmin etmediğini ifade ettiği, şahsın geçmişte ve halen herhangi bir suç kaydının bulunmadığı, suç tarihinde düğünde bulunduğuna dair herhangi bir delilin olmadığı, bahse konu telefonla görüşülen kişilerden...’ın müştekiye ait numaradan... isimli askerlik arkadaşı tarafından arandığını beyan etmiş olması karşısında;

telefon sanığın eline ulaşana kadar müştekinin hattı takılı iken farklı görüşme ve mesajlaşma kayıtlarının bulunduğu, ancak görüşülen şahısların alınan beyanlarından görüşmeyi gerçekleştiren kişinin kim olduğunun tespit edilemediği, hırsızlık olayının meydana geldiği saatten sonra görüşme gerçekleştiren ilk şahsın sanık olmadığı anlaşılmakla; sanığın mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden atılı hırsızlık suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,