Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/12309 K.2020/4770

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle,başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin, iş yeri önünde park halinde bulunan aracın kilitli olarak muhafaza edilmediği anlaşılan bir adet aküsünün çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın işlediği hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK’nun 142/1-e. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nun 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması,

2-Müştekinin, maddi zararının 250,00 TL olduğunu beyan etmesi, olay yeri inceleme raporunda da maddi zararın 250 TL olduğunun belirtilmesi karşısında; yasal şartları olmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza verilmesi,

3- Sanık hakkında belirlenen temel cezadan TCK'nın 145 ve 62. maddelerine göre indirim uygulanırken yanlış hesaplama sonucu, sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis yerine 1 ay 15 gün hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza verilmesi,