KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/12380 E., 2020/1679 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suçun tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;
29/05/2015 tarihinde verilen hükmü, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 310/3. maddesinde öngörülen yasal bir aylık süreden sonra, 20/10/2015 tarihinde temyiz eden Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II)Sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan tarafından yapılan temyiz talebinin incelemesinde;
1-Alınan HTS kayıtlarına göre, sanık ...'ın üzerine kayıtlı hattı ile müştekiye ait suça konu telefonu kullandığı anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması karşısında mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,
2-Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 253. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/12380, K. 2020/1679, 6 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama