KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/12418 E., 2020/2562 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Katılana ait iş yerinde çalışan olan sanık ...'ın çağırması üzerine iş yerine gelen ve temyize konu hırsızlık suçunu işleyen sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2 maddesine konu iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin sanıklardan eşit oranda alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2 maddesine aykırı davranılması,
2- Katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan hangi oranda alınacağının belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüde yol açacak şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
hüküm fıkrasından "8 adet davetiye gideri 72 TL, bilirkişi ücreti 200 TL olmak üzere toplam 272 TL yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline" cümlesinin çıkarılarak yerine "Her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden ayrı ayrı,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/12418, K. 2020/2562, 24 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama