KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/12457 E., 2020/2573 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Adalet ve Kanun Önünde Eşitlik İlkesi" başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." şeklindeki hüküm ile işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında "orantı" bulunması gerektiği vurgulanmıştır.
Bu açıklamalar doğrultusunda, somut olayda katılanın ikametinden çeşitli eşyanın ve evin önünde park halinde bulunan 34 LB 7584 plaka sayılı aracın çalındığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçuna ilişkin çalınan eşyaların değeri,
sanıkların kasıtlarının yoğunluğu gibi teşdit gerekçeleri bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi ve sanıkların atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlemelerine rağmen 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması sonucu sanıklar hakkında eksik ceza tayini ile sanık ... hakkında İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/11/2015 tarih, 2005/209 Esas ve 2005/326 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesine konu yağma suçundan verilen,
06/02/2007 tarihinde kesinleşen ve henüz yerine getirilmeyen 8 yıl 4 ay hapis cezasının bulunduğundan 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesi uyarınca tekerrür uygulamasında daha ağır cezayı içeren bu ilamın esas alınması gerektiği halde sanık hakkında daha az cezayı gerektiren İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2013 tarih, 2013/477 Esas ve 2013/659 Karar sayılı ile verilen 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasını içeren ilamın tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/12457, K. 2020/2573, 24 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama