Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/12487 K.2020/2595

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ... ve müdafiin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde

1)07.10.2014 tarihli kamera kaydının katılanın iş yerine ait olmayan başka bir sokakta bulunan Vodafone isimli iş yerine ait olduğunun ve kamera görüntülerindeki kişinin müştekinin iş yeri istikametine gittiğinin tespit edildiği, söz konusu kaydın Adli Tıp Kurumu tarafından incelenmesinde “İnceleme konusu medyalardaki analiz yapılan görüntü örneklerinden elde edilen veri karar vermek için yetersizdir” şeklinde rapor düzenlendiği, raporun devam eden sayfasında görüntü analiz karar ölçeği başlıklı bölümde kararda numaralandırılmış kısmın açıklaması niteliğinde olduğu söz konusu olaya ilişkin bir açıklama olmadığı,

tanık olarak dinlenen ...’in sanığı Halim İletişim isimli iş yerini zorlarken gördüğünü ve üstünde kırmızı kıyafet olduğunu , daha sonra bu kişinin katılanın iş yerinin bulunduğu yoldan geçtiğini gördüğünü bildirdiği olayda, sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, katılanın iş yeri kapısını zorlarken görünmemesi,

kamera kaydında görülen kişinin koyu renkli kıyafetli olduğunun tespit edilmesi nedenleriyle sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerekirken yetersiz ve eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması,

Kabule göre de;

2)Yabancı uyruklu sanığa ilişkin nüfus kaydı ya da pasaportunun onaylı bir örneği ile adli sicil kaydının İnterpol Daire Başkanlığı aracılığı ile getirtilip bu kimlik bilgileri ve adli sicil kaydına göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nun 142/2-h , 143. maddelere göre belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK’nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 6 yıl 3 ay hapis cezası verilmesi gerekirken 5 yıl 15 ay hapis cezası olarak eksik cezaya hükmedilmesi,

4)Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümde; T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,