Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/12617 K.2019/16750

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, tehdit, hakaret ve suçluyu kayırma suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I)Sanık ... hakkında suçluyu kayırma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, katılan...Yapı Sanayi ve Tic. Ltd. Şti vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıklar ..., ... ve ... haklarında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin gerekçesinde “Suçun işlendiği yer ile Jandarma kontrolünün yapıldığı yer itibarıyla epey mesafe farkı olup sanıkların suç konusu eşyaları kendi hakimiyet alanlarına geçirmiş oldukları anlaşıldığından suç tamamlanmıştır” şeklindeki kabüle rağmen hüküm kısmında sanıklar hakkında TCK’nun 35/1-2 maddesi gereğince ¾ oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

2)UYAP verilerine göre suç tarihinde gecenin 19.11’de başladığı, sanık ...’nun 07/06/2013 tarihli yargılama aşamasında alınan ifadesinde malzemeleri 19.00’dan önce araca yüklediğini beyan ettiği, katılan veya müştekinin suç saatine yönelik bir beyanı bulunmadığı ve 12/03/2013 tarihli yakalama tutanağına göre sanıkların kimlik kontrolü esnasında yakalandıkları anlaşılmakla; eylemin gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerde ibaret olduğu tartışılmadan sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK’nun 143. maddesi hükümlerinin uygulanması,

3)Sanık ...’nun adli sicil kaydının incelenmesinde; tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2007 kesinleşme tarihli TCK’nun 149. maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmasına rağmen sanık hakkında TCK’nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

4)Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri bakımından hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 106/1-2. cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının ve hakaret suçunun suç tarihi itibarıyla 5271 sayılı CMK’nun 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve 5237 sayılı

TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek tehdit ve hakaret suçları bakımından 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,