Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/12690 K.2020/2164

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu getirilen TCK'nun 142/2-h maddesi yerine, yürürlükte bulunmayan TCK'nun 142/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2-13.07.2014 tarihli tutanağa göre, sanığın suçunu ikrar ederek çaldığı cep telefonun evinde olduğunu beyan edip, kız kardeşi aracılığı ile cep telefonunu getirterek müştekiye iadenin sağlanması karşısında; TCK'nun 168/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

3-Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 13/07/2014 yerine, 03/03/2015 olarak gösterilmesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,