Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/12726 K.2020/2747

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Müştekinin çalınan cüzdanı ve içindeki kartlarının muhtarlığa gittiğinde orada olduğunu gördüğü, sanığın çalınan eşyaların iadesine yönelik herhangi bir iradesinin bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında koşulları oluşmamasına rağmen TCK’nun 168/1 maddesinin uygulanması ve sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1849 Esas ve 2013/179 Karar sayılı kararı ile TCK’nun 142/1-b, 143 maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası bulunmasına rağmen mahkemece aynı kararın TCK’nun 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK’nun 58.maddesinin uygulanmasına esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden önce 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.