Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/12976 K.2019/16038

Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/538 Esas ve 2017/623 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... müdafiinin CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu verilen 08.02.2018 gün, 2018/205 Esas ve 2018/229 Karar sayılı "Esastan Red" kararına karşı, sanık ... ve müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 03/12/2018 tarih, 2018/5342 Esas ve 2018/15471 Karar sayılı kararıyla; temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 25/10/2019 tarih ve 2019/83231 sayılı yazısı ile;

ANLATIM VE TALEP

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 23/08/2017 tarihli iddianamesi ile nitelikli hırsızlık suçundan açılan kamu davası ile Şanlıurfa 4. Asliye Ceza mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 12/09/2017 tarih, 2017/538 Esas ve 2017/623 karar sayılı ilam ile sanıkların 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip,

verilmiş olan mahkumiyet hükmü diğer iki sanık ve sanık Eyyüp Donanlı müdafii tarafından yasal süresi içerisinde istinaf edilmekle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08/02/2018 tarihli hükmü ile sanıkların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmesi üzerine sanık ... ile Sanık ... ve müdafiinin süresinde yapmış oldukları temyiz talepleri üzerine dosya Başsavcılığımıza intikal etmiş ve 25/05/2018 tarihli tebliğname ile dosya Yüksek Yargıtay'ın 17. Ceza dairesine gönderilmiştir.

Dosyanın tevdi edildiği Yüksek 17. Ceza Dairesi, 03/12/2018 gün, 2018/5342 Esas ve 2018/15471 Karar sayılı ilamıyla;

''Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince; verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesi ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesi ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesi ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde belirtildiği üzere, temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. İstinaf kararı sonrasında temyiz incelemesi yapacak olan Yargıtay sadece hukuka aykırılıkları incelemekle yetkilidir. Yargıtay temyiz incelemesi yaparken temyiz edilen dosyadaki maddi olguları inceleyemeyeceği, maddi vakıaların denetimini yapamayacağı gibi kararı veren mahkemenin takdirinin yerinde olup olmadığını inceleyemeyecektir.

Sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, sanığın suçu işlemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik kovuşturma sonucu hüküm kurulduğuna yönelik olduğu belirlenmekle sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin maddi vakıa denetimi gerektiren sebeplere dayandığının ve CMK’nın 289. maddesinde düzenlenen hukuka aykırılık nedenlerinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık ... ve müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,...'' 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.

Sanık ...'nın 08/05/2019 ve 22/05/2019 tarihli ve özetle hakkında verilen hükmün bozulması talepli dilekçeleri Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince 27/06/2019 tarihli kararıyla CMK'nın 308. maddesi kapsamında itiraz olarak değerlendirilerek dosyanın bu yönüyle incelenmek üzere Başsavcılığımıza gönderilmesi üzerene incelenen dosyada, sanık ... lehine açıklanacak gerekçelerle itiraz etme zorunluluğu doğduğu belirtilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ

Özetle itiraza konu husus, suç vasfına, cezanın bireyselleştirilmesine yönelik olmayıp sanık ve müdafinin temyiz dilekçesi içeriklerine göre tebliğnamedeki istem gibi temyiz talebinin esastan reddine karar verilmesi gerekirken CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde hukuki sebep gösterilmemiş olması gerekçesi ile temyiz istemlerinin REDDİNE karar verilmiş olması hususudur.

Yargılama ve itiraza konu somut olay incelendiğinde; sanıklar Eyyüp ile Ömer'in suç tarihinden önce Sefa Rent A Car isimli iş yerinden 34 JK 9570 plaka sayılı aracı kiraladıkları ve suç tarihinde, sanıkların kiralamış oldukları bu araçla, Şanlıurfa İli, Eyyüp Nebi Mah. Süleyman Şah Cad. üzerinde kapıları ve camları kilitlenmiş vaziyette park edilmiş olan suça konu 63 UB 549 plaka sayılı kamyonun yanına gece 23.00 sularında keşif amacıyla geldikleri ve daha sonra saat 00.13'te suça konu aracı çalıştırıp çalarak daha önce kiraladıkları araç önden suça konu kamyonet arkadan takip etmek suretiyle değişik illerden geçerek Şırnak ili Cizre İlçesine kadar gelmeleri şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle sanıklar hakkında yapılan yargılama

sonucunda geceleyin nitelikli hırsızlık suçundan her birisi için 10 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyet hükmünün verildiği ve ceza miktarı itibarıyla anılan hükmün temyize tabi olduğu konusunda duraksamanın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yüksek 17. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucu sanık ... ve müdafinin temyiz istemleri, dilekçe içerikleri özetle ''Sanığın suçu işlemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik kovuşturma sonucu hüküm kurulduğuna yönelik olduğu'' belirlenerek ve temyiz istemelerinin maddi vakıa denetimi gerektiren sebeplere dayandığı tespiti yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddedilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesi içerikleri ayrı ayrı incelendiğinde;

1)Sanık müdafiinin 07/03/ 2018 tarihli temyiz dilekçesi özetle ''....sanığın üzerine atılı suçun ispatlanamadığına, sanıklardan Halil ...'in kollukta ve sorgu hakimliğinde vermiş olduğu ve sonradan mahkeme huzurunda inkar ettiği savunmanın geçersiz olduğuna, suçun işlenmesinde kullanılan 34 JK 3570 plaka sayılı araç her ne kadar müvekkil sanık Eyyüp adına kiralanmışsa da aslında aracı kiralayanın sanık ... olduğuna ve sanık Eyyüp'ün hanımı hasta olan diğer sanık ...'e insanlık yaparak araç kiralaması için ehliyetini vermiş olduğuna,

sanığın üzerine atılı suç kuvvetli delillerle ispatlanamadığından ve mahkumiyet kararı soyut şüphe üzerine dayandırıldığından masumiyet karinesinin ihlal edildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına, delillerin tekrar değerlendirilmesi gerektiğine ve gerekirse yeni tanıklar dinlemesine,

sanığın ehliyeti olmakla birlikte araç sürmeyi gerçekte bilmediğine, bu hususta yerel mahkemede tanık dinletme taleplerinin dikkate alınmadığına, sanığın kullanmış olduğu [NUMARA] nolu telefonun dökümünün alınması ve görüşme kayıtlarının incelenerek sanığın söz konusu olayla ilgisinin olmadığının tespit edilmesini talep ettiklerine ve suç tarihinde sanığın evde olduğuna ilişkin tanıkların bulunduğu ve bunların dinlenmesi gerektiğine ...'''

2)Sanık 20/03/2018 tarihli temyiz dilekçesi özetle '' ....Sanıklardan Halil ...'i hiç tanımadığına diğer sanık ...'in komşusu ve arkadaşı olduğuna ve eşinin kanser hastası olması nedeniyle sanık ...'le birlikte megan marka aracı birlikte kiraladıklarına ve bu aracın kiralanması için ehliyet fotokopisini verdiğine, kendisinin araç kullanmayı bilmediğine, bunun dışında kiralanan araçlardan haberinin olmadığına, suçun işlenmesinde kullanılan kiralık aracı kendisinin kiralamadığına, ehliyet fotokopisinin bir şekilde bu araçların kullanılmasında kullanılmış olabileceğine,

araç kiralama sözleşmelerinde bulunan imzalar üzerinde kriminal inceleme yaptırılması durumunda imzanın kendisine ait olmadığının ortaya çıkacağına, suçta kullanılan kiralık araç saat kaçta kiralanmışsa rentecarda bulunan kameralar yada civar kameralar incelendiğinde aracın kendisi tarafından kiralanmadığının ortaya çıkacağına, bu nedenle olay yerini gören kameraların incelenmesini talep ettiğine, kayıtlar incelendiğinde suçsuz olduğunun anlaşılacağına, beraatini talep ettiğine...'' ilişkin oldukları görülmektedir.

5271 sayılı CMK'nın 288/1. Maddesine göre; ''Temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır''. Aynı maddesinin 2. Fıkrasına göre de ''Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır''.

CMK'nın Temyiz başvurusunun içeriği başlıklı 294. maddesine göre ise '' Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi, ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' düzenlemelerini içermektedir.

Yüksek Dairenizin 03/12/2018 tarihli ilamında sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin ''Sanığın suçu işlemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik kovuşturma sonucu hüküm kurulduğuna yönelik olduğu tespiti ile bu temyiz

istemlerinin maddi vakıa denetimi gerektiren sebeplere dayandığının ve hükümde CMK’nın 289. maddesinde düzenlenen mutlak hukuka aykırılık nedenlerinin de bulunmadığı'' gerekçesi ile sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Ancak yukarıda belirtilen dilekçeler ve özellikle sanık müdafinin 07/03/2018 tarihli dilekçesindeki; diğer sanık ... ...'in kolluk görevlilerince ve Sulh Ceza Hakimliğince alınan ifadelerinin hükme esas alınamayacağı, tanık dinletme taleplerinin mahkemece karşılanmadığı, mahkumiyet kararının soyut şüpheye dayandırıldığı ve taleplerin karşılanmaması sebeplerinin aynı zamanda gerekçeden yoksun hüküm verildiğine ilişkin temyiz sebepleri mahiyetinde olduğu,

bu taleplerin CMK'nın 294. maddesi uyarınca hükmün esastan incelenmesini gerektirir hukuki sebepler olduğu gözetilerek hükmün esastan incelenmesi gerekirken aksi kabul ile başvuruların 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu değerlendirilmiş ve bu nedenle sanık lehine CMK'nın 308. maddesi uyarınca itiraz başvurusunda bulunulması gerektiği sonucuna ulaşıldığı belirtilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM

Açıklanan gerekçelerle; Yüksek Dairenizin 03/12/2018 gün, 2018/5342 Esas, 2018/15471 Karar sayılı RED kararının kaldırılarak, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08/02/2018 tarihli, 2018/205 Esas ve 2018/229 Karar sayılı hükmüne yönelik sanık ... yönünden gösterilen hukuki sebepler ve tebliğnamadeki görüş nazara alınıp esastan inceleme yapılarak TEMYİZ TALEBİNİN ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA karar verilmesi, itiraz kabul edilmediği takdirde dosyanın itiraz incelemesi yapılmak üzere Yüksek Ceza Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmesi şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;