Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/12996 K.2019/15716

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... ve hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Hükümlü ... müdafiinin, hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarihli, 2011/777 Esas ve 2012/1819 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere önceki kararı temyiz etmeyen veya temyiz talebi reddedilen hükümlünün sonraki hükmü temyiz edemeyeceğine ilişkin ilke ve kabuller karşısında.

Dairemizin 02.10.2018 tarihli, 2018/4196 Esas ve 2018/11612 Karar sayılı ilamı ile lehe bozmanın, mahkemece verilen 15.04.2014 tarihli hükmü temyiz etmeyen hükümlü ...’e sirayetine karar verilmesi üzerine yeniden kurulan inceleme konusu hükme ilişkin hükümlü ... müdafiinin temyiz isteminde bulunduğu ancak hükümlünün sirayet nedeniyle bozma sonrası verilen hükmü temyiz etme hakkı mümkün olmadığından,

1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi gereği lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan hükümlü hakkında, bozma sonrası mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.04.2019 tarihli, 2018/13-296 Esas ve 2019/269 Karar sayılı ilamında “...Bütün kararlarda olduğu gibi takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, adalet ve nasafet kuralları ile dosya içeriğine uygunluğunun Yargıtay denetimine tâbi olacağında da şüphe bulunmamaktadır.

Anayasamızın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının gerekçeli yazılması zorunludur. Gerekçe, verilen hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun olarak izah edilmesidir. Yasal ve yeterli olmayan, dosya içeriğine uymayan bir gerekçeyle karar verilmesi hem kanun koyucunun amacına uygun düşmeyecek, hem de tarafları tatmin etmeyerek keyfiliğe yol açacaktır.” şeklindeki açıklamalara yer verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde,

Dairemizin 02.10.2018 tarihli, 2018/4196 Esas ve 2018/11612 Karar sayılı ilamında bozma nedenlerinden birisinin de "Suça sürüklenen çocuğun geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri incelenmeden “Suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim nedeni görülmediğinden...” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,” şeklinde olduğu, buna karşın mahkemece kurulan yeni hükümde de aynı gerekçe ile anılan madde hükmünün uygulanmaması,