Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/13110 K.2019/15269

Hükümlü ...'nin hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine dair Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2012 tarihli, 2012/45 Esas, 2012/50 Karar sayılı kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 05/02/2014 tarihli, 2013/9930 Esas,

2014/2895 Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleşmesini müteakip sanığın deneme süresi içerisinde 20/01/2015 tarihinde mala zarar verme ve silahla kasten yaralama suçlarını işlemesi sebebiyle yapılan ihbar üzerine, dosyanın yeni esasa kaydedilerek yapılan yargılama sonunda sanık hakkındaki aynı Mahkemenin 16/02/2012 tarihli, 2012/45 Esas, 2012/50 Karar sayılı kararının aynen infazına, sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/02/2018 tarih,

2017/415 Esas ve 2018/156 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/07/2019 tarihli ve 2019/648 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/10/2019 tarihli ve 94660652-105-27-14382-2019-KYB sayılı “Kanun Yararına Bozma” talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başavcılığının 25/10/2019 tarihli ve 2019/102025 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2012 tarihli ve 2012/45 esas, 2012/50 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi sebebiyle yapılan ihbar üzerine Mahkemesince aynı dosyadan verilecek ek karar ile anılan erteli cezanın aynen infaz edilmesine karar verilmesi yerine, dosyanın yeni esasa kaydedilmek suretiyle önceki kararının aynen infazı ile birlikte, sanık hakkında yazılı şekilde ayrı bir mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı cihetle, itirazın belirtilen nedenle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.