Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/13399 K.2019/16538

Kilis 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/86 Esas ve 2019/183 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ve müdafiinin CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 08.05.2019 gün, 2019/1493 Esas ve 2019/1105 Karar sayılı "Esastan Red" kararına karşı, sanık ve müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, zararı gidermek istediğine, suçun nitelikli halinin oluşmadığına ve belirtilen zarar miktarının afaki olduğuna yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-g maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmışsa da sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.