Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/13417 K.2019/16715

Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/371 Esas ve 2018/637 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu verilen 02/04/2019 tarihli, 2018/2681 Esas ve 2019/699 Karar sayılı “Esastan Ret” kararlarına karşı suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2018 tarihli, 2018/371 Esas,2018/637 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02/04/2019 tarihli ilamıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 11/04/2019 tarihli ek kararıyla hırsızlık suçundan verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verildiği;

ancak gerek 02/04/2019 tarihli asıl kararın gerekse 11/04/2019 tarihli ek kararın verildiği tarihlerde suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını bitirmiş olması nedeniyle yokluğunda verilen söz konusu kararların suça sürüklenen çocuğa usulünce tebliğ edilmesi gerekirken 02/04/2019 tarihli asıl kararın hiç tebliğ edilmediği, 11/04/2019 tarihli ek kararın ise cezaevinde olan suça sürüklenen çocuğa CMK’nın 35/3. maddesinde ifade edildiği şekilde “okunup anlatılmadan” tebliğ edildiği, bu tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından.