Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/13796 K.2020/615

Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükümlü ...'in 142/1-b, 143, 35, 62 (dört kez), 116/4, 119/1-c, 62 (üç kez), 151/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün, 1 yıl 14 ay 20 gün (üç kez), 1 yıl 8 ay (üç kez) hapis cezaları ve 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2015 tarihli ve 2014/87 Esas, 2015/71 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip anılan karara karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından 05/12/2019 tarihli ve 94660652-105-48-18538-2019-Kyb sayılı “Kanun Yararına Bozma” isteminde bulunulduğundan,

bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2019 tarihli ve 2019/124716 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelenip görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istem yazısında;

“Benzer bir olay nedeni ile Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09/10/2019 tarihli ve 2019/3228 esas, 2019/10018 karar sayılı ilâmında, "...Duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi bulunmayan sanığın, 07/03/2016 tarihinde talimat mahkemesince alınan beyanı sırasında, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak sanığın yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hükmün bozulmasına..." şeklinde belirtildiği üzere,

Dosya kapsamına göre, yargılama aşamasında sanığın savunmasının talimat yolu ile Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesince alındığı, kısa kararın da sanığın yokluğunda verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca talimatla alınan savunmasında duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmadığı halde kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin ya da ses ve görüntü bilişim sistemi (segbis) aracılığı ile savunması alınmaksızın, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.