Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/13861 K.2020/886

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kamu davası açılmasına ve bozma ilamında bu suçtan kurulan hükümlerin de bozulmasına karar verilmesine rağmen bozma üzerine mala zarar verme suçundan yeniden hüküm kurulmamışsa da mahallinde zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Soruşturma aşamasında suça konu zararı gideren sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinin 1. ve 2. fıkraları dikkate alındığında 1/2 oranından daha yüksek oranda ancak 2/3 oranını geçmeyecek şekilde indirim yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılması sonucu yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,