KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/14 E., 2019/2522 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;
Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin 11.12.2015 tarih ve 2015/559 Esas sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nun 141/1, 35, 31/2 ve 62/1 ve 50/3. maddeleri gereği 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verildiği,
suça sürüklenen çocuğun temyiz talebi üzerine hükmün, Dairemizin 21.06.2017 tarih ve 2017/2535 Karar sayılı bozma ilamı ile bozulması üzerine devam olunan yargılama sonucunda, suça sürüklenen çocuğun bu kez 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına bu cezanın TCK’nun 50/1-3, 52/2. maddeleri gereği adli para cezasına çevrildiği neticeten 4.500,00 TL adli para cezasına hükmedildiği görülmekle, ilk hükmü sadece suça sürüklenen çocuğun temyiz edip,
aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca 4.500.00 TL ceza yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek, infazın 1.500.00 TL adli para cezası üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/14, K. 2019/2522, 27 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama