Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/14082 K.2020/4784

Osmaniye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/31 Esas ve 2019/84 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere karşı, sanığın CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22/05/2019 tarihli, 2019/1571 Esas ve 2019/1333 Karar sayılı ilamı ile verilen “Düzeltilerek Esastan Ret” kararına karşı sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından;

Sanık ...’nün temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde suçu işlemediğine dair yeterli delil olmadığını ifade etmesi, mahkemece müştekinin ifade ettiği suç saati ile tanık ve sanığın inşaata gidilen zaman dilimi arasındaki çelişkinin gerekçede tartışılmamış olması karşısında temyiz isteminin kararın hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekinin suça konu inşaata 20/11/2018 günü saat 17.20 sıralarında gittiğinde anahtarları üzerindeki bir kısım boş dairelerde takılı vaziyette olan batarya, musluk ve benzeri eşyanın çalındığını tespit ettiğine dair anlatımı, daha sonra kollukça tespit edildiği anlaşılan taksici tanık ...’un ifadede ayrıntısı yazılı çerçevede 20.11.2018 günü akşamı 19.00-20.00 saatleri arasında taksi durağını arayan sanığın isteği üzerine bulunduğu yerden sanığı alıp suça konu inşaatın bulunduğu yere bıraktığı,

yaklaşık yarım saat sonrada sanığın tekrar taksiciyi arayıp çağırması üzerine bıraktığı yerden aldığı ve ifadede belirtilen yere bıraktığı hususu sabit olmakla birlikte müştekinin eşyalarının çalındığını görmesinden 2 saatten fazla süre geçtikten sonra sanığın taksiyle olay yerine gittiği şeklindeki delil durumu karşısında, taksi durağı telefon kayıtları, sanık ve taksicinin mobil telefon HTS kayıtları temin edilip bu çelişki giderilip,

sanığın uyuşturucu almak için taksiye binip bir inşaata gidip uyuşturucu kullandıktan sonra ayrılması ve taksiye binmesi şeklindeki savunma ve delil durumuna göre kendi aracı olduğu halde bu araçla değil de tanığa ait taksiyle para ödeyerek salt uyuşturucu kullanmak amacıyla neden bu inşaatı seçtiği hususu açıklattırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde eksik kovuşturma ile yazılı şekilde anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,