Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/14101 K.2020/2202

Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/67 Esas ve 2018/873 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanığın CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 19.02.2019 gün, 2018/3386 Esas ve 2019/442 Karar sayılı "Esastan Red" kararlarına karşı, sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Sanığın temyizi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 12.04.2019 tarihli ek kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu açısından temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu karara karşı da sanığın temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla, hırsızlık suçu yönünden temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, suç işleme kastı olmadığına ve pişman olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;