Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/14102 K.2020/6009

Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/340 Esas ve 2018/620 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanığın CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 30.04.2019 gün, 2019/57 Esas ve 2019/1252 Karar sayılı "Esastan Red" ve 23.05.2019 gün, 2019/57 Esas ve 2019/1252 Karar sayılı "Temyiz İsteminin Reddi" kararlarına karşı, sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Sanığın, CMK’nun 291/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, aynı Kanunun 296/2. maddesi uyarınca, temyiz isteminin CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiğide gözetilerek sanığın temyiz isteminin suçu işlemediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;