Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/14128 K.2020/1941

Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/451 Esas ve 2019/79 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanık ... ve katılan ... Telekomünikasyon A.Ş. vekilinin CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 06/09/2019 tarihli, 2019/1614 Esas ve 2019/2167 Karar sayılı ilamı ile verilen “Mahkumiyet” kararlarına karşı sanıklar ... ve ... ile katılan ... Telekomünikasyon A.Ş. vekili tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin “Mahkumiyet” kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ile katılan ... Telekomünikasyon A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN AYRI AYRI ESASTAN REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri nazara alındığında diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında, 5377 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 7. maddesine eklenen 3. fıkra karşısında 2. defa tekerrür hükümlerinin uygulanması için her iki suçun da suç ...//...

tarihlerinin, 08.07.2005'ten sonra olması gerektiği, mahkeme tarafından tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/412 Esas ve 2014/345 Karar sayılı ilamında TCK’nin 58. maddesinin uygulandığı, TCK’nin 58. maddesine esas alınan ilamın Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/392 Esas ve 2010/60 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyete konu suçun suç tarihinin 31.12.2003 olduğu bu nedenle sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 06.09.2019 tarihli, 2019/1614 Esas ve 2019/2167 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMK'nin 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesi gereğince, sanığın, adli sicil kaydında yer alan Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/130 Esas,