Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/14133 K.2020/4256

Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/83 Esas ve 2019/32 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanığın CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 03.05.2019 gün, 2019/778 Esas ve 2019/1121 Karar sayılı "Beraat" kararına karşı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü;

İlk derece mahkemesince hırsızlık suçunun işlendiği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesi gereğince cezalandırılması şeklinde kurulan hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delillerle tespit edilmemesi sebebiyle beraat kararı verilmesine temel teşkil eden gerekçenin toplanan delillerin yetersizliği temelinde olması halindeki değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanunun 280/1-e. maddesi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde sanığın beraatine karar verilmesi,