Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/14134 K.2020/1077

Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/991 Esas ve 2019/382 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanığın CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 03/04/2019 tarihli, 2019/1045 Esas ve 2019/743 Karar sayılı ilamı ile yaralama ve hırsızlık suçlarından verilen “Esastan Ret” kararı ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 24/04/2019 tarihli, 2019/1045 Esas ve 2019/743 Karar sayılı ek kararıyla yaralama suçundan verilen “Ret” kararına karşı sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

I-Sanık hakkında yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 03/04/2019 tarihli, 2019/1045 Esas ve 2019/743 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nin 296/1 maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği,

sanığın CMK'nin 296/2 maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 24/04/2019 tarihli, 2019/1045 Esas ve 2019/743 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla;

Sanık ...’in yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İkinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 03/04/2019 tarihli, 2019/1045 Esas ve 2019/743 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararının 5271 sayılı CMK'nin 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin hüküm fıkrasından "5275 sayılı kanunun 108/5.