Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/14159 K.2020/7483

Diyarbakır 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/1333 Esas ve 2018/89 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine karşı sanığın ve mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı ise O yer Cumhuriyet Savcısının CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine;

duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17/04/2019 tarihli, 2018/2138 Esas ve 2019/955 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen “Esastan Ret” kararı ile 29/04/2019 tarihli ek kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen “Temyiz İsteminin Reddine” dair karara karşı sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17/04/2019 tarihli, 2018/2138 Esas ve 2019/955 Karar sayılı asıl kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz istemi açısından; 5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, kurulan hükümde fiilin uyduğu suçun doğru nitelendirildiği ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17/04/2019 tarihli “İstinaf başvurusunun esastan reddi” kararı hukuka uygun bulunduğundan;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 29/04/2019 tarihli, 2018/2138 Esas ve 2019/955 Karar sayılı ek kararıyla sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair karara karşı temyiz istemi açısından ise.

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanunun 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17/04/2019 tarihli, 2018/2138 Esas ve 2019/955 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ek kararla CMK'nin 296/1 maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği, sanığın CMK'nin 296/2 maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu,

Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 29/04/2019 tarihli, 2018/2138 Esas ve 2019/955 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla;