Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/1686 K.2019/7913

Yerel mahkemece hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

15.12.2005 tarihli uyarlamaya yönelik ek kararın diğer hükümlüler olan ... ve ... hakkında hükümler içerdiği ve bu hükümlere yönelik sanıkların müdafilerinin temyiz taleplerinin olduğu ancak bu temyiz talepleri hakkında dosya içerisinde verilmiş bir kararın bulunmadığı dolayısıyla adı geçen sanıkların müdafilerinin temyiz talepleri hakkında her zaman bir karar verilebileceği kabul edilmiş; mahkemenin 143/1. maddesi uyarınca arttırım oranı takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş olup diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda hükümlü ve suç arkadaşlarının, yakınana ait iş yerinin sağlam kapı kilidini kırmak suretiyle hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilip, yakınma bulunduğu için mala zarar verme suçu yönünden de uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra,

5252 sayılı Yasa’nın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlünün yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından; hükümlünün, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151/1. maddelerine karşılık 765 sayılı TCK’nun 493/1-son, 522 (normal) maddelerine uyan eylemleri nedeniyle denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken,

yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,