Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/1691 K.2019/3119

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden cebir unsurunun gerçekleşmediği ancak suçun gece vakti işlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mağdur ile aralarında husumet bulunan sanığın temyiz dışı suç ortakları ile birlikte yaralama kastıyla mağdurun konutunun önüne geldikleri, mağdura ait konutun kapısını kırarak içeriye girip yatak odasında bulunan mağduru yumruklarıyla darp ettikleri, sanık ...'nun evde bulunan bir adet av tüfeği ile iki adet cep telefonunu aldığı ve sanıkların olay yerinden uzaklaştıkları, mağdur ...'in kolluk görevlilerine durumu bildirmek amacıyla telefonlarını aradığı ancak bulamadığı, av tüfeğinin de yerinde olmadığını tespit ettiği olayda.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02/02/2010 tarihli, 2009/1-238 Esas ve 2010/16 Karar 13/05/2014 tarihli, 2013/1-539 Esas ve 2014/253 Karar numaralı. 20/10/2015 tarihli, 2014/14-88 Esas ve 2015/334 Karar numaralı ilamlarında da belirttiği üzere, sanığın hırsızlık suçuna ilişkin kastının yaralama eyleminden sonra ortaya çıkmış olmasından ötürü, usul ve yasaya uygun olan yerel mahkeme kararının bozulması istemini içeren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.