Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/1767 K.2019/12796

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü; Mağdurun 14/02/2015 tarihli kolluk ifadesinde iş yerinin arka tarafındaki giriş kapısının kilidinin kırılarak zarar verildiğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 maddesine konu mala zarar verme suçundan dolayı zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Hırsızlık suçuna ilişkin zararının giderilmemesine rağmen mağdurun mahkemede zarar giderim talebinin olmadığını beyan ettiğinden bahisle dosya kapsamına göre uygulama alanı olmayan 5237 sayılı TCK'nun 168/2 maddesinin uygulanması sonucu sanık hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından,

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, 5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken gözardı edilmişse de infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca suçların işlendiği zaman dilimi ile aynı fıkranın (d) bendi uyarınca sanığın gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklikler olduğundan, kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdur ...'ün gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir hata olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.