Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/1836 K.2019/3215

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'un 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada (12-15) yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının zorunlu olduğu ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.03.2015 gün, 2014/823 Esas-2015/85 sayılı kararında belirtildiği üzere,

"Bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra dönülemez nitelikteki bu karardan dönerek ilk hükümdeki gibi karar veren, bozma gereklerini yerine getirmeyen yerel mahkemenin uygulaması isabetsiz olup hükmün bozulmasına karar verilmelidir." şeklindeki görüş karşısında.

Dosya kapsamından Dairemizin 23.05.2018 tarihli, 2018/2363 Esas ve 2018/7576 Karar sayılı ilamında ifade edildiği üzere 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılması gerektiğinden hükmün bozulduğu ancak mahkeme tarafından başka bir dosya için alınan rapor ile yetinilmesine karar verilmesi,

2-Müşteki ...’e yönelik eylemde kollukça düzenlenen olay yeri tespit tutanağında depo çevresine bir miktar mazotun saçıldığının tespit edilmiş olması karşısında; mağdura yönelik eylemde mazotun bir kısmının yere dökülerek tükenmiş olması sebebiyle suçun tamamlandığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun olay yerinde aldığı mazotları götüremeden yakalanmış olmasına hatalı anlam yüklenerek eyleminin teşebbüste kaldığının kabulü,