Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/1939 K.2019/10775

Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/362 Esas ve 2017/439 Karar sayılı ilamı müştekilere yönelik hırsızlık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanığın CMK'nun 272. ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinde yapılan inceleme ve duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu verilen 14.11.2018 tarihli, 2018/185 Esas ve 2018/1803 Karar sayılı “Mahkumiyet” hükümlerine karşı, sanık tarafından açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’e karşı hırsızlık suçlarından verilen hükümler açısından; hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanunun 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından;

Sanık ... hakkında müşteki ...’e karşı hırsızlık suçundan verilen hüküm açısından ise; 5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' Ve aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği, sanığın ise temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında;