KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/1944 E., 2019/12966 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan teşdiden ceza belirlenmesi suretiyle hüküm kurulurken, kararda 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesinde düzenlenen teşdid gerekçelerinden suçun önemi ve işleniş şekli belirtilerek hüküm kurulduğundan, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesine göre adli para cezası taksitlendirilirken, infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,
2-Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hırsızlık suçundaki hükümdeki taksitlendirmeye ilişkin bölümde geçen "24 eşit taksitle tahsiline’ ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" cümlesinin eklenmesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/1944, K. 2019/12966, 22 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama