Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/1949 K.2019/12197

Yerel mahkemece sanık hakkında suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Müştekinin çalıştığı iş yeri sahibine ait olup, iş yerinin paket servislerini sipariş sahiplerine götüren...’ın kullanıp beyanına göre; bina önüne park ettiği motosikleti elinde bulunduran sanığın “Pamuk tarlalarında çalışan tanımadığım bir işçiden 150,00 TL karşılığında satın aldım” şeklindeki savunmasının soyut olması,Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/06/2014 tarih, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı kararında ifade edildiği gibi yaşı ve hayat tecrübesi motosikleti tescil ile birlikte devir ve satın alınması gerektiğini bilebilecek tecrübeye sahip olduğu halde,

gercek failin bulunmasını temin ile kendisini suçtan ve cezadan kurtarabilme amacı ile adli birimlere gereğince yardım ve destekte bulunmaması karşısında; eylemin hırsızlık suçunu oluşturacağı bu suçtan dava açılması sağlandıktan sonra motosikletin bulunduğu yerin bina ve eklentisi içerisinde olup olmadığı açıklığa kavuşturulduktan sonra suç tarihine göre 142/1-b veya 142/1-e maddelerinden dolayı cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği halde hatalı nitelendirme ile TCK 165. maddesi gereğince hüküm kurulması,

2)Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 165/1, 62. maddelerince hükmedilen 5 ay ve hapis 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CMK’nın 231. maddesinin 11. fıkrasının 2. cümlesindeki hükme aykırı olarak, yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde 5 ay ve hapis 80,00 TL. adli para cezasına ilişkin farklı bir hüküm kurulması,

3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda sanık hakkında hükmedilen TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,