Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/1993 K.2019/11836

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kurulan hükmün, CMK'nun 34. ve 230. maddelerinine uygun biçimde gerekçelendirildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, ihbar üzerine açılan duruşma gününe ilişkin tebligatın sanığın bildirdiği son adres ile MERNİS adresinin aynı olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki 1 ve 2 nolu görüşlere iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, müştekiye ait, patoz sonrası tarlada bırakılan samanları çalma eyleminin, TCK'nun 142/1-e maddesi yerine hatalı nitelendirmeyle TCK'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,