Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/2055 K.2019/12418

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın hırsızlık yaptığı bahçenin içinde bulunan camiinin TCK'nun 142/1-a maddesinde "Suça konu eşyanın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunmasından" söz edilip bu binaların eklentisinden açıkça söz edilmemesi karşısında, sanığın eyleminin TCK'nun 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturmayacağı, ancak malzemelerin camii bahçesinden çalınması sebebiyle TCK'nun 142/2-h maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasında tekerrüre esas alınan ilamın TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasını içerdiği ve tekerrüre esas teşkil ettiği fakat 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 86/1. maddesinde tanımı yapılan kasten yaralama suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle,

Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1231 Esas ve 2009/274 Karar sayılı ilamı hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığının tetkiki ile uzlaşma hükümleri uygulanmamışsa tekerrüre esas alınabileceği hususun değerlendirilmemesi,