Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/2109 K.2019/12422

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Müştekilere ait park halinde bulunan kilitli dolmuşların olay günü camlarının sert bir cisimle açılarak hırsızlık suçunun gerçekleştirildiği anlaşılmakla, suç tarihi itibarıyla eylemlerin 5237 sayılı TCK’nun 142/2-h maddesine uyduğu halde, sanığın müştekilere yönelik eylemleri dolayısıyla aynı Yasa'nın 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2)13/09/2014 tarihli Olay, Yakalama, Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağında dolmuşlardan çalınan bozuk paraların dolmuşların park halinde olduğu yere 5 metre mesafede market yanında polislerce bulunduğundan sanık hakkında TCK’nun 168. maddesi hükümlerinin uygulanarak eksik ceza tayini,

3)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müşteki ...’a ait dolmuştan 90,00 TL para, müşteki ...’a ait dolmuştan 80,00-100,00 TL para çalınması sebebiyle hırsızlık konusunu oluşturan paranın değerinin az olması halinde TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

5)TCK’nun 142/1-b maddesi gereğince kanunda bu suç için öngörülen cezanın 2-5 yıl hapis cezası olmasına rağmen sanık hakkında temel cezanın 6 yıl olarak belirlenmesi,