Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/2203 K.2019/7829

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delilerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu kabul edilen eylemleri, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddeleri ve CMK’nun 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği,

Somut olayda ise, tüm sanıkların, katılanlara ve müştekiye yönelik olarak yedişer kez hırsızlık suçından cezalandırılmasına karar verildiği ancak her bir katılana ve müştekiye yönelik eylemlerin nelerden ibaret olduğu, bu eylemlerin hangi tarihte ve hangi zaman diliminde gerçekleştirildikleri,

sanıkların mahkumiyetlerine yeterli delillerin her bir somut olay bakımından hangi deliller olduğu ve bu delillerle nasıl ve ne şekilde sonuca varıldığına dair gerekçe gösterilmeden genel ve soyut değerlendirme ile yetinilmesi ve ayrıca sanıkların gerek Cumhuriyet Başsavcılığında ve gerekse Derik Sulh Ceza Mahkemesinde müdafii huzurunda alınan savunmalarında tüm suçlamaları kabul ettikleri mahkemece kabul edilse de sanıkların soruşturma aşamasındaki ifadeleri ile mahkemenin kabulü arasında çelişki bulunması,