Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/2230 K.2019/12439

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur ...'nın soruşturma aşamasındaki beyanında; akülerin bulunduğu yerin iki adet kilidi olduğu ve kilitlerden birinin bozulmuş olduğu şeklindeki beyanı karşısında eylemin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-e maddesinden hüküm kurulması,

2-Mağdurlar ... ve ...'ın kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, zararlarının tamamen giderildiğini bildirmeleri karşısında; zararın hangi eylemler yönünden ne zaman giderildiği açık şekilde tespit edildikten sonra TCK’nın 168. maddesi hükümlerinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın kayden 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunmamasına rağmen sanık hakkında daha önceden 3 aydan fazla hapis cezası bulunduğu şeklindeki hatalı gerekçeyle üzerine atılı hırsızlık suçundan TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,