Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/2264 K.2019/5320

Yerel mahkemece hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 7/2. ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, hükümlü ...'un temyiz dışı diğer iki kişi ile birlikte, gece saat 18.00 sıralarında, katılana ait işyerine, giriş kapısını levye ile zorlayarak,kapının kasasına zarar vererek açıp, iş yerine girdiği,

çekmece içinde bir kutunun içinde buldukları kasa anahtarı ile çelik kasayı açarak içinde bulunan 2.164.000.000 TL parayı kasa çekmecesi ile birlikte çalmaları şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 493/2, 493/son, 522. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d, 143/1, 53. maddeleri ile 116/2-4, 119/1-c, 53, 151/1, 53. maddelerindeki suçları oluşturduğu ve infazda kazanılmış hakkın sözkonusu olmadığı gözetilerek;

her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe yasanın saptanması gerekirken, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından değerlendirme yapılmadan yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Dosya arasında bulunan iddianame, önceki gerekçeli karar incelendiğinde hükümlünün ve temyiz dışı diğer hükümlünün, katılana ait işyerinden çaldıkları paranın miktarının günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücüne göre pek fahiş kabul edildiği belirtilerek hükümlü ... hakkında verilen cezanın 765 sayılı Yasa'nın 523. maddesine göre arttırılmasına karar verildiği halde, uyarlama sonucu TCK'nun 142/2-d maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınmadan, temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

3-Uyarlama yargılaması niteliği itibarıyla hükümlünün lehine olan yasanın belirlenmesine yönelik olup hükümlü aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin yargılama giderinin hükümlüden tahsiline karar verilmesi,

4-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,