Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/2275 K.2019/3541

Hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarından sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 141/1, 62/1 (iki kez), 50/1-a (iki kez) ve 52/2. (iki kez) maddeleri gereğince 6.000,00 TL (iki kez) ve 80 TL adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair .... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2018 tarih, 2014/146 Esas ve 2018/177 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/01/2019 tarih ve 94660652-105-34-8714-2018 KYB sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2019 tarih ve 2019/10571 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle dosya Dairemize gönderilmekle incelendi:

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre,

1-Şikâyetçilerden Mehmet’in, çalışanı olan Yunus Emre'ye 600 Dolar para vererek döviz bürosuna gönderdiği, bu esnada sanığın yolda yürüyen şikâyetçi Yunus’un yanına yaklaşarak, “Senin ustan” diyerek söze başlaması üzerine “Mehmet abi mi” diyen mağdura evet dedikten sonra “ona 1.800,00 TL vereceğim fişle yatıracak" diyerek şikâyetçinin kendisine 600 Doları vermesini sağladığı, ardından şikâyetçi Yunus’a ait telefonu isteyerek patronuyla konuşur gibi yaptıktan sonra olay yerinden uzaklaştığının iddia edildiği olayda;

sanığın eylemleri arasında bir kesintinin bulunmaması ve hilenin yalnızca mağdur Yunus’a yöneltilmiş olması ile paranın sorumluluğunun şikâyetçi Yunus’ta bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın hileli yollarla para ve telefonu aynı anda ele geçirdiği anlaşıldığından, eyleminin kül halinde dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin bölünmezliği ilkesine aykırı olacak şekilde dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü kurulmasında,

2-Suça konu katılan Yunus Emre Yalçın'a ait cep telefonunun, sanık tarafından soruşturma esnasında, kendi rızası ile getirilerek teslim edildiğinin ....

Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31/07/2013 tarih ve 2013/56 sayılı tutanaktan anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde yer alan, "(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (Mülga ibare :02/07/2012-6352 S.K./84.md.) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde,

verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir." şeklindeki düzenleme gereğince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağına ilişkin değerlendirme yapılmaksızın karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarih, 2014/146 Esas ve 2018/177 sayılı kararı üzerine Kanun yararına bozma talebine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2018 tarihli 2018/88052 sayılı ihbar yazısı üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesince 17.12.2018 tarih, 2018/8389 Esas ve 2018/9588 sayılı kararı ile; "Sanığın hileli yollarla para ve telefonu aynı anda ele geçirdiği anlaşıldığından, eylemin kül halinde dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin bölünmezliği ilkesine aykırı olacak şekilde dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmadığının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet