Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/242 K.2019/12009

Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/234 Esas ve 2016/776 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıklar müdafiilerinin CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda verilen 28.03.2018 tarihli, 2017/2345 Esas ve 2018/604 Karar sayılı “Mahkumiyet” kararlarına karşı sanıklar müdafiileri tarafından; konut dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik olarak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 27.09.2018 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara karşı ise sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

I-Sanık ... müdafii ile sanık ...’in, mağdur ...’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince verilen temyiz istemlerinin reddine dair ek karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ...’in temyiz istemi açısından; sanığın kendisini müdafii ile temsil ettirdiği, sanığın yokluğunda verilen hükmün usulünce 03.10.2018 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edildiği, buna karşın sanığın hükmü 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde öngörülen 15 günlük süre geçtikten sonra 21.02.2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından;

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi açısından ise; 5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği, sanık ... müdafiinin 05.10.2018 tarihli temyiz dilekçesinde ek karara yönelik olarak herhangi bir hukuksal sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında;

Sanık ...’in ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, yukarıda açıklanan nedenlerle 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında katılan ... ile mağdur ...’a yönelik nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin hukuki yönüne ilişkin temyiz isteminde bulundukları belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Mağdur ...’ın, suçtan kaynaklanan zararlarının bir kısmının sanık ... tarafından giderilmesi, sanık ...’ın zarar giderimi konusunda herhangi bir katkısının olmaması, kalan zararı gidermeye yönelik bir çabasının da yokluğu ve mağdurun kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermesi şeklinde gelişen olayda; mağdurun giderilebilecek zararının bulunmasına karşın zararın giderilmesi konusunda herhangi bir irade ortaya koymayan ve zararı gidermeyen sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 168/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.