Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/2492 K.2019/12575

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-UYAP'tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre suç tarihinde, suçun işlendiği yerde, yaz saati uygulaması ile birlikte güneşin 20.32'de battığı, 5237 sayılı TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 21.32'den sonraki zaman diliminin gece vakti olduğu, olay anını gösteren kamera görüntülerine göre suçun saat 20.00 sıralarında, gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nun 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması ile sanık hakkında TCK'nun 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca tayin olunan sonuç cezanın “1 yıl 8 ay hapis cezası olarak” olarak belirlenmesi ve T.C.