Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/2604 K.2019/12580

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın savunmasının alındığı 11/04/2014 tarihli celsede sabıkalı olduğunu beyan etmesi karşısında, ek savunma hakkı verilmesine gerek olmadığı kanaatine varılmış, sanık yakalandığında suça konu bileziklerin üzerinden çıkmadığı, saatler sonra saklandığı yerden kolluk marifetiyle bulunarak ele geçirildiği,

bu nedenle sanığın suç eşyalarını hakimiyet alanına geçirdiği ve suçun tamamlandığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiş, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından, hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak,

TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.