Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/2744 K.2019/12238

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında müştekiler ... ve ...’a yönelik ayrı ayrı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden ve müşteki ...’a yönelik banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı, aynı Yasa'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nun 264/1. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin yasa yolu merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın bu suç bakımından incelenmeksizin İADESİNE,

II-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ;

Sanığın müşteki ...'a yönelik hırsızlık eylemine konu çalınan malzemelerin cüzdan, banka dekontları, kimlik belgesi ve banka kartının olduğu gözetildiğinde çalınan malın değer azlığı nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğine yönelik düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suç tarihine göre, hastane binası içerisinde müştekiye ait cüzdanı çalması şeklindeki eyleminin TCK'nun 142/2-h maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesine göre yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,