Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/2876 K.2019/13579

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Şikayetçinin 07/07/2014 tarihli kolluk ifadesine ve kolluk tarafından düzenlenen 07/07/2013 tarih 06.10 saatli Tutanak içeriğine göre şikayetçinin uyanması üzerine sanığın balkondan atlayarak kaçmaya başladığı, şikayetçinin balkona çıktığı, bu sırada devriye görevi yapan polis memurlarının sanığı gördükleri, şikayetçinin "Yakalayın, hırsız." şeklinde seslenmesi üzerine polislerin kesintisiz takip sonucu sanığı suça konu eşyayı henüz egemenlik alanına geçiremeden yakaladıkları anlaşılmakla, sanığa atılı hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nun 35/2 maddesinin uygulanmaması sonucu sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2- UYAP'ta yer alan bilgilere göre D...İli Merkez İlçesi'nde 07/07/2013 günü yaz saati uygulaması da gözetildiğinde güneşin saat 05.00'da doğduğu, 19.48'de battığı, şikayetçinin 07/07/2014 tarihli kolluk ifadesine göre suçların saat 04.00'da işlenmekle gece vakti işlenmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143 ve 116/4 maddelerinin uygulanmaması sonucu sanık hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini,

3- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nun 116/1 maddesi uyarınca temel cezanın 6 ay yerine 6 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

4- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamının, tekerrüre esas alınamayacak doğrudan adli para cezasına ilişkin olduğu gözetilmeksizin tekerrüre esas alınması,

5- Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

6- Gerekçeli karar başlığında suçların işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,