Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/3310 K.2019/13884

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- UYAP'tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması ile birlikte güneşin 05:16'da doğduğunun, 5237 sayılı TCK'nin 6/1-e maddesi uyarınca saat 04.16'dan sonraki zaman diliminin gündüz vakti olduğunun; dosya kapsamında bulunan kamera görüntülerinin mağdurun evinin eklentisi niteliğindeki ahırının bulunduğu mahalleden başkaca bir mahallede kayda alındığının ve mağdurun hayvanlarının saat 21:00 ile 06:00 arası belirsiz zaman diliminde çalınmış olduğunun, anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirildiğinin sabit olmaması nedeniyle sanık lehine olarak gündüz işlendiğinin kabul edilmesi zorunlu olduğuna göre; TCK’nun 143. maddesinin ve 116/ 4. maddesinin uygulanması sureti ile fazla ceza tayini,

2- Sanığın suça konu hayvanların bir kısmını yer göstererek iadelerini sağladığının anlaşılması karşısında, mağdura sanık hakkında kısmi iadeye ilişkin hükümlerin uygulanması hususunda rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre hüküm verilmesi, ayrıca suça konu hayvanların kolluk tarafından mağdura iade edildiğinden bahisle sanıklar etkin pişmanlık hükmünden yararlandırılmamışsa da 02/06/2014 tarihli tutanağa göre suça konu hayvanların yerini sanıklardan Ferdi’nin gösterdiğinin belirtilmesi,

sanık ...’nin kolluktaki savunmasında, parası daha sonra alınmak üzere hayvanların bir kısmını sattıklarını belirtmesi ve sanıklar...ile ...’ın mahkemedeki beyanlarında, bir kısım hayvanları satmış oldukları üçüncü kişinin zararını giderdiklerini belirtmeleri karşısında.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26/3/2013 gün ve 2012/6-1232 Esas- 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere suça konu eşyayı üçüncü kişiye satmak sureti ile zilyetliğini devreden sanığın, satıştan elde edilen menfaati iade etmeden, üzerinde tasarruf yetkisinin bulunmadığı eşyayı sattığı yeri göstermesi etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceğinden; sanıklar hakkında TCK nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tespiti açısından;

suça konu hayvanların bir kısmının satıldığı şahıslara ulaşılarak varsa zararlarının sanıklar tarafından giderilip giderilmediği hususunun belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,