Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/3585 K.2019/13823

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçun, sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Katılanın sanık ...’nun boşanma davası süresince müvekkilliğini üstlendiği, katılanın avukatlık sözleşmesi gereği alacağı olan 600,00 TL’yi almak üzere sanık ile buluştuklarında, kalan ücretini alarak sözleşmeyi sanık ...’na verdiği ancak kendisine verilen paranın 300,00 TL eksik olması ve kalan parayı da istemesi üzerine sanık ...’ın katılanın elindeki 300,00 TL’yi çekip aldığı ve diğer sanık ...’ın da sözleşmeyi katılana vermediği ve aralarında tartışma yaşandığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında TCK’nun 142/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken TCK’nun 141/1. maddesi hükümleri uyarınca yazılı şekilde karar verilmesi,

2)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,