Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/366 K.2019/12035

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali,mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa ait dosya içerisinde, başka dosya numaları bilgisi içeren temyiz dilekçelerinin bu dosya içerine alındığının görülmesi karşısında, dosya arasına yanlışlıkla alındığı değerlendirilen temyiz dilekçeleri açısından mahallinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın Uyaptaki tutukluluk bilgilerine bakıldığında, gerekçeli kararın, sanığa tebliğ tarihi olan 26.02.2015 tarihinde değil, 27.02.2015 tarihinde ceza infaz kurumuna girdiği anlaşıldığından tebliğinamedeki tebliğ geçersizliğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın savunmasında bildirdiği adrese, her ne kadar gerekçeli karar tebliği çıkarılmışsa da, bu çıkarılan tebliğin MERNİS adresi olduğunu ifade eden şerh düşülmüş olması sebebiyle, çıkarılan ilk tebligatın mernis şerhi içermeden yapılması gerektiğinden, sanığın temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, temel cezaya ilişkin 5237 sayılı TCK’nun uygulama maddesinin 116/1 yerine 116/2-4 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla, ayrıca 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri uygulanırken, tekerrüre esas alına ilamda en ağır suç içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin belirtilmemesi, infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.