Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/3687 K.2019/13989

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık ve mala zarar verme suçlarının sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yanında bulundurduğu taklit anahtarla suça konu aracı çalıştırarak çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde, TCK’nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde suçun gece vakti işlenmesi sebebiyle cezada artırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi olarak gösterilmemesi,

3-Mala zarar verme suçunun konusunun aynı zamanda hırsızlık suçunun konusu olan eşya olması ve eylemin eşyanın mülkiyetine yönelik olması nedeni ile çalınması esnasında ya da çalınmasının ardından meydana gelen zararların mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden sanığın mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,

4-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,