Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/3967 K.2019/4871

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’nun yokluğunda verilen 25/03/2014 tarihli kararın, sanığın duruşmada belirtmiş olduğu adrese 18/06/2014 tarihinde tebliğ edildiği ancak Askerlik Şubesi'nden gelen yazıda sanığın tebliğ tarihinde asker olduğu bu nedenle yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu ve bunun üzerine söz konusu kararın 26/02/2015 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edilmesi üzerine sanığın aynı tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Her ne kadar müştekiye ait suça konu araçtan yapılan hırsızlık sonrasında söz konusu araçta herhangi bir hasar tespit edilememiş ise de; müştekinin soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, suça konu aracın kapılarını kilitlediğini ve camlarını kapattığını beyan etmesi karşısında; nasıl açıldığı tespit edilemeyen suça konu aracın camının açılması suretiyle araç içerisinden müştekiye ait cep telefonunun çalınması şeklindeki eylemin, TCK'nın 142/1-b bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, aynı Yasanın 141/1 maddesi ile hüküm kurulması,