Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/4211 K.2019/14459

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın savunması ve dosya içeriğinden, sanığın vasisi bulunduğu kısıtlı oğlunun da hissedar olduğu tarlada müştekinin yazılı bir sözleşmeye dayanmaksızın ekim biçim işleri yaptığı, bu konuda sanığın şikayette bulunduğu anlaşılmakla; mahkemece bu şikayetin akıbeti araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Tarlada biçilmiş halde bırakılan samanların götürülmesi eyleminin TCK'nın 141/1. kapsamında suç olduğu ve bu suçun uzlaşmaya tabi olduğunun gözetilmemesi,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.03.2016 tarih, 2015-2-832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi "Mağdur ve katılanın zararı soruşturma aşamasında giderildiğinden ceza adaletinin sağlanması, hak ve nesafet kuralları ve TCK'nın 168. maddesinde belirtilen indirim oranları gözetilerek mahkemece sanıkların cezasının 1/2 oranından daha fazla olmak koşuluyla indirilmesi gerekirken, 1/2 oranında indirim yapılması isabetsizdir" şeklinde gerçekleşen kabul ile 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 1. fıkrasında etkin pişmanlık nedeniyle 2/3 oranına kadar indirim yapılacağının ifade edilmesi, aynı maddenin 2. fıkrasında ise indirim oranının 1/2 olarak öngörüldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkında 1/2'den daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,