Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/4271 K.2019/7570

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında hükmün açıklanmasına esas alınan Gelibolu Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/158 Esas ve 2014/621 Karar sayılı ilamın TCK'nun 106/1-2. cümle maddesi uyarınca mahkumiyet kararı olduğu anlaşılmakla; TCK'nun 106/1-2. cümle kapsamındaki tehdit suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle uzlaşma hükümlerinde yapılan değişiklik öncesi de uzlaşmaya tabi olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi,

uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nun 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden 03.05.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz yazılı şekilde karar verilmesi,